คำเตือน : เปลี่ยนเป็นบล็อคถ่อยดีกว่าว่ะ ไม่พึงอ่านไปไกลๆเลย ถ้าคุณไม่ถ่อยพอ ก็ปิดไปเหอะ

ไอ้ถั่วเอ้ย 

ดีใจที่คุณปลาให้พาสเวิร์ดอีเมลล์ของเค้ามา ขอก็ใจง่ายให้มา คนดีจิงจี๊งง

ไม่เหมือนใครคนนึง เอาของเค้า(กู)ไปแล้วไม่คืน แล้วยัง(เสือก)ใช้มันส่งมาอีก

ถั่วเอ้ยย

เบอร์ลึกลับดับจิตเชี่ยไรก็ยังคงยิงมาอย่างสม่ำเสมอ ถึงแม่งจะถี่น้อยลงก็เถอะ

ระรึกชาติหน่อยดีกว่า เผื่อจะนำมาอ้างอิงในคราวหน้าได้

1- ยิง ถี่1คืน/2-3ครั้ง

2- ยิงกลับ แม่งได้ใจ ยิงกลับมาถ่อยกว่าเดิม

3- แมสเสจไปด่า ว่ายิงมาทำเหี้ยไร พ่อตายเหรอไงคุณ แม่งก็ตอบมาหลากหลาย เหมือนเป็นคนหลายคน ประหนึ่งว่า .. คิดถึงนะจ๊ะ ,ขอโทษ, สวยนักรึไง ฯลฯ จำไม่ได้หว่ะ แม่งหลายครั้ง บางทีก็เหมือนเป้นหญิง บางทีก็เหมือนเป็นชาย สรุปสั้นๆงี้ละกัน แล้วแม่งก็มีลงท้ายว่า ..

ควย ควย ควย ควย ควยๆๆ  ไม่อยากจะเดาว่าใคร ก็เลยด่าล่วงหน้าไปแล้วว่าไอ้เหี้ยหน้าเหี้ย

4- หลังจากที่เมลล์ไปที่ๆหนึ่ง ซึ่งคิดว่าต้องมีส่วนเกี่ยวข้อง เนื้อหาประมาณว่า เอาอีเมลล์กูคืนมาเถอะ ไม่งั้นก็ซื้อมันไปซะ กูขาย .. แล้วก็มีตอบกลับแบบ ไม่ค่อยเกี่ยวข้องเท่าไหร่ ตามสไตรของแม่ง

เออ ได้ผลเว้ย ไอ้ที่ยิงๆมาน่ะ หายไปเลยแฮะ  .. สรุปคือใช้คนเดียวกันจริงๆ

5- แต่.. เชี่ยแม่งก็ยังมีแอบยิงมาอีก แบบไม่รู้ตัว ประปราย ลอบกัดฯลฯ

เออ มึงจะเอาไงก็เรื่องของมึง เชิญมึงดิ้นไปคนเดียวเหอะ กูจะไม่กระดิกตีนตามอีกแล้ว

คำเตือน : เปลี่ยนเป็นบล็อคถ่อยดีกว่าว่ะ ไม่พึงอ่านไปไกลๆเลย ถ้าคุณไม่ถ่อยพอ ก็ปิดไปเหอะ

ไอ้ถั่วเอ้ย  ไปไกลๆกูเลยนะมึง

ดีใจที่คุณปลาให้พาสเวิร์ดอีเมลล์ของเค้ามา ขอก็ใจง่ายให้มา คนดีจิงจี๊งง

ไม่เหมือนใครคนนึง เอาของเค้า(กู)ไปแล้วไม่คืน แล้วยัง(เสือก)ใช้มันส่งมาอีก

ถั่วเอ้ยย

เบอร์ลึกลับดับจิตเชี่ยไรก็ยังคงยิงมาอย่างสม่ำเสมอ ถึงแม่งจะถี่น้อยลงก็เถอะ

ระรึกชาติหน่อยดีกว่า เผื่อจะนำมาอ้างอิงในคราวหน้าได้

1- ยิง ถี่1คืน/2-3ครั้ง

2- ยิงกลับ แม่งได้ใจ ยิงกลับมาถ่อยกว่าเดิม

3- แมสเสจไปด่า ว่ายิงมาทำเหี้ยไร พ่อตายเหรอไงคุณ แม่งก็ตอบมาหลากหลาย เหมือนเป็นคนหลายคน ประหนึ่งว่า .. คิดถึงนะจ๊ะ ,ขอโทษ, สวยนักรึไง ฯลฯ จำไม่ได้หว่ะ แม่งหลายครั้ง บางทีก็เหมือนเป้นหญิง บางทีก็เหมือนเป็นชาย สรุปสั้นๆงี้ละกัน แล้วแม่งก็มีลงท้ายว่า <MD> ..

ควย ควย ควย ควย ควยๆๆ  ไม่อยากจะเดาว่าใคร ก็เลยด่าล่วงหน้าไปแล้วว่าไอ้เหี้ยหน้าเหี้ย

4- หลังจากที่เมลล์ไปที่ๆหนึ่ง ซึ่งคิดว่าต้องมีส่วนเกี่ยวข้อง เนื้อหาประมาณว่า เอาอีเมลล์กูคืนมาเถอะ ไม่งั้นก็ซื้อมันไปซะ กูขาย .. แล้วก็มีตอบกลับแบบ ไม่ค่อยเกี่ยวข้องเท่าไหร่ ตามสไตรของแม่ง

เออ ได้ผลเว้ย ไอ้ที่ยิงๆมาน่ะ หายไปเลยแฮะ  .. สรุปคือใช้คนเดียวกันจริงๆ

5- แต่.. เชี่ยแม่งก็ยังมีแอบยิงมาอีก แบบไม่รู้ตัว ประปราย ลอบกัดฯลฯ

เออ มึงจะเอาไงก็เรื่องของมึง เชิญมึงดิ้นไปคนเดียวเหอะ กูจะไม่กระดิกตีนตามอีกแล้ว

ถ้ารู้ว่าตัวเองเป็นโรคภายในร้ายแรง1อย่าง อีกไม่นานก็ตาย จะทำยังไง

...

จริงๆไม่ค่อยแคร์แฮะ ว่าจะตายเมื่อไหร่ มันก็แค่ธรรมชาติสั่ง

มีความเชื่อที่ว่า หนทางการดำรงค์ชีวิตจะเปลี่ยนแปลงทุกการกระทำ แม้เพียงกระดิกนิ้ว

แม้เราจะเดินไปเพียงครึ่งก้าว เราก็จะโดนแสงอาทิตย์ยามเช้าเร็วขึ้นอีกครึ่งก้าว

ถ้าเราเข้าลิฟต์ช้าไป1ครั้ง ลิฟต์ต่อไปเราอาจจะต้องทนเหม็นกะแขกที่เข้ามาในลิฟต์พร้อมกันก็ได้ ถ้าเข้าเร็วกว่านี้ ก็คงไม่ต้องทนเหม็นไอ้แขกห่านี่หรอก

..ตายเร็วขึ้นอีกนิดจะดีไหม จะได้ไม่ต้องเจอเรื่องแย่ๆ

..ตายเร็วขึ้นอีกนิดจะดีไหม แม้จะมีเวลาแห่งความสุขน้อยลง แต่ก็อาจทำให้คนข้างๆเรามีชีวิตที่ดีกว่า

ที่อยู่ทุกวันนี้ก็มีความสุขดีแล้ว ไม่ค่อยอยากจะได้อะไรเท่าไหร่ มีความสุขกับการ "ให้" ซะจริงๆ

บางทีก็คิดนะ ว่าทำไมเค้าถึงงอนกับเรื่องเล็กๆน้อยๆ แต่เราก็ยอมทุกที นี่อาจจะเป็น1ในวิธีให้ก็ได้มั้ง

เอาเถอะ ตอนนี้เรามีความสุข

จะตายเดือนหน้าก็น่าจะได้ ชีวิตคนคนข้างๆเค้าอาจจะดีขึ้นก็ได้แฮะ

..ก็เป็นแม่งเพิ่มอีกอย่างเลยสิ จะได้ตายเร็วขึ้น

ว่าแล้วก็ออกไปดมควันรถ ได้ภูมิแพ้มา1 โดนฝนก็ติดหวัดมามาอีก1

เป็นภูมิแพ้มาตั้งแต่เด็ก ไม่ยอมหายซักที เบื่อว่ะ เจอฝุ่นนิด น้ำจมูกก็ไหล

คันคอยิบๆ .. เบื่อเฟ้ยยย ไปดีกว่า

ช่วงนี้ชอบกินยังไงก็ไม่รู้

ถ้ามีรายการแข่งขัน..

อยากจัดรายการแข่งผัดข้าวผัดจริงๆ ไม่ต้องเมนูหรูเทพอะไรเลย วัดกันด้วยข้าวผัดหมูเนี่ยแหละ

ไม่ต้องเชิญเชฟจากโรงแรมแมนดาริน, แมนฮัดตั้น, ดาริงตั้น หรืออารีอ๊องซ์ มหากาฬด๋วยให้วุ่นก็ได้

เอาป้าๆร้านตามสั่งน่ะแหละ มาแข่งกัน

ของ+เครื่อง จัดให้เท่าๆกัน วัดกันที่ฝีมือลุ่นๆ

แต่ ข้าวผัด ยังไงมันก็คือข้าวผัดอยู่ย่ำวันค่ำ จะห่วยแตกแดกไม่ได้ยังไง มันก็คือข้าวผัด เหอะๆ (ไรวะเนี่ย)

ไม่รู้มัน เวลาจะกินข้าวผัดหมู จะต้องเอามาปรุงอีกทีด้วย พริกป่น+น้ำตาล+มะนาว

อ๊ะ จะเขียนต่อซะหน่อย ไอ้ต้อมมานั่งข้างๆซะละ ต้องไปเล่นเกมแหล่ว

ปล. ฟังไอ้หนุ่มดอยเต่า อืมม คืดถึงนะเนี่ย

อ่ะ..

ยังเขี่ยไม่เสร็จเลยทำไมมันขึ้นไปแล้วหว่า?

กว่าจะหาช่องเขียนนี้เจออีก เล่นเอาปวดหลัง

ที่สมัครบล็อคก็เพราะจะได้เข้าไปอ่านของหลานๆป้าๆได้น่ะแหละ

หลานกวาง พี่ไม่มีที่อยู่บ้านใหม่เอ็ง บล็อคใหม่อยู่ไหม อยู่ไหน อยู่ไห อยู่ไม อยู่ไน

วันไร้สาระวันนี้กำลังจะผ่านไปได้ด้วยดี

ถึง ไอ้เหี้ยราโซด - กูคิดถึงมึง กูยืมเงินมึงไปเป็นปีแล้ว กูยังไม่มีปัญญาจ่ายเลย งานมันน่าเบื่อ เงินน้อย งอยเนิ้น มากเลยว่ะ ไม่ได้พัฒนาอะไรเลย สมองกูฝ่อหมดแล้ว หลังๆมานี้พัฒนาการทางด้านสื่อสารกูชักจะง่อยแล้ว คุยกะใครไม่ค่อยรู้เรื่อง (หรือเป็นมาตั้งนานแล้ววะ)

กูกำลังหางานใหม่ (อีกแล้ว)

กูรู้มึงไม่เข้ามาอ่านในนี้หรอก เพราะกูไม่ได้ให้ลิ้งมึงไว้ กูแค่อยากให้มึงรู้ว่ากูระลึกถึงมึงเสมอนะ~

เปิดร้านขายน้ำเต้ากู้แข่งกะเจ้ากวางมันดีกว่า เหอะๆ

จริงใจอยากเปิดสตู ถ่ายรูปแต่งงานนะ มีไอเดีย เดียเยอะด้วย แต่ไร้ทุนไร้สมอง

ที่อยากทำเพราะเห็นสตูหลายที่ ที่เป็นแบบ.. อืม อะไรนะ สไตร์เกาหลี ที่จับนั่งบนโต๊ะ เก้าอี้หลุยๆ มือต้องวางตรงไหล่ ตัก โอบ ประสานมือ..  ฯลฯ

โอ้..

รู้สึกเลยว่า"ซ้ำ" .. เออนึกออกแล้ว สไตร์ใต้หวัน(ไม่ใช่เกาหลี) 

งานออกมารู้สึกเหมือนฉากถ่ายรูปที่มีฉากหลัง มีรูปคน แต่ตรงหัวโหว่ๆไว้ให้เอาหน้าโผล่มาแล้วถ่าย

อีหยั่งเงี๊ย.. ไม่เอ๊า ไม่เอา ครั้งหนึ่งในชีวิตนะคู๊นน แต่งทั้งที ถ่ายงี้อย่าถ่าย เดี๊ยนรับรอง!